De Hors en starry night
Dinsdagochtend ff rustig aan. Prachtig weer, lekker cocoonen in de camper. Blogje schrijven, wat botanisch getekend: dat glanzend zwart van die duindoornbottel vast proberen te leggen, valt niet mee. Heftig boek uitgelezen: Winterthur van Alexander Nieuwenhuis, spreekt weinig hoop uit op ‘redding van onze planeet’. Hij wijst wel de weg: communiceren met de dieren, planten en bergen etc. maar gezien de wijze waarop in de traditie van de repliek op het rapport van de club van Rome de grenzen van onze planeet en dus ook de grenzen van grondstofgebruik en economische groei keer op keer worden genegeerd ziet hij het somber in. In de middag langs de vogelrijke Mokbaai en tussen de Horsmeertjes door naar de zuidelijke duinen gefietst. Van daar gewandeld naar de strandvlakte De Hors. Wat een onmetelijke zandvlakte bij laagwater. Best een intimiderend landschap zeker bij grijze luchten. Stug doorgelopen naar paal 8, geen mens te bekennen. Hier het Jan Wittepaadje ingestoken dwars door prachtig...